فیزیک علم دنیای هستی

مثال

nosaibe — Sat, 01 Sep 2007 06:31:18 GMT

سلام دوست های خوبم

از امروز تصمیم گرفتم چند تا مثال از فیزیک در مورد زندگی بزنم تا باورتون بشه که

فیزیک علم دنیای هستی

اگه سوالی هم داشتید می تونید بپرسید تا براتون بگم

بازه های طولی و زمانی در فیزک نسبیت

nosaibe — Sun, 15 Jul 2007 05:18:18 GMT

انقباض فضا:

در فیزیک کلاسیک طول یک جسم برای تمام ناظر ها سرعت ناظر ها نسبت به جسم هر چه باشد یکسان است.اکنون مفهوم طول را در نظریه ی نسبیت طبق تبدیلات لورنتس بررسی می کنیم که تنها این تبدیلات تئصیف کاملی از فضا و زمان را بدست می دهند.

فرض می کنیم در زمان معینی که ناظر های s₁و s₂ نسبت به یک دیگر ساکن اند طول خط کش های خود را یکسان و برابر با L₀می یابند . سپس دستگاه s₂ با سرعت v نسبت به دستگاه s₁به طرف راست حرکت را اغاز می کند . ناظر s₁خط کش خود را در امتداد محور x طوری قرار می دهد که انتهای چپ ان در x₁و انتهای راست ان در x₁^, واقع می شود ، در ان صورت از نظر او L₀₌x^,₁_x₁است .

واژگونی میدان مغناطیسی زمین

nosaibe — Sat, 26 May 2007 20:31:15 GMT

مقدمه :

براي قرون متمادي بشر كنجكاوي زيادي جهت شناسايي علت جذب ذرات آهن به آهنرباي طبيعي ( منيتيت) داشته است. چيني‌ها اولين ملتي بودند كه متوجه شدند ذرات آهنربا نيز از يك ميدان جاذبه ناپيدا تأثير مي‌پذيرد و به اين ترتيب ميدان مغناطيسي زمين كشف شد. كاشفان اروپايي در فرون پانزدهم و شانزدهم ميلادي از قطب نماء كه به تازگي اختراع شده بود، جهت مسيريابي و گذشتن از اقيانوسها استفاده مي‌كردند. در سال 1600 سرويليام گيلبرت، اظهار داشت كه زمين خود يك مغناطيس بزرگ است.مغناطيس عبارت از نيروي جاذبه اي است كه تنها بر برخي از مواد اثر مي‌گذارد، فلزاتي مثل آهن و نيكل به شدت توسط مغناطيس جذب مي شوند و ممكن است خود به طور دائم مغناطيسي شده و مواد ديگر را به سمت خود جذب نمايند. كانيهايي چون منيتيت، پيروتيت و ايلمنيت مي توانند همانند مغناطيسهاي طبيعي عمل كنند و كانيهاي ديگري مثل هماتيت به شدت توسط مغناطيس جذب مي شوند موادي كه مي توانند به طور دائم مغناطيسي شوند « فرومغناطيس» ناميده مي شوند.

شهاب

nosaibe — Sat, 05 May 2007 10:41:18 GMT

شهاب

معرفی یک شهاب:
وقتی یک شهاب آسمانی-ریزه های بین سیاره ای-به جو زمین وارد می شود خطی از نور در آسمان تولید میکند که شهاب نام دارد. شهاب ها اندازه شان از ذرات غبار تا اجرامی به اندازه ی سیارکهای کوچک متغیر است . شهاب هایی با این اندازه شکافهای بزرگی روی زمین از جمله حفره ی برنجرو ی آریزونا بجای گذارده اند . وقتی یک شهاب به جو زمین بر خورد می کند در اثر سرعت زیاد آن اصطکاک هوا به گرما تبدیل می شود.شهابهایی که به سرعت گرم می شوند نور سفید نشر می کنند و به چشم مرئی می شوند.شهاب های کوچک در چند ثانیه کاملا”می سوزند ولی آنهایی که چندین کیلوگرم یا بیشتر وزن دارند ، قادرند تا کاهش سرعت در رسیدن به زمین دوام بیاورند . قسمت بزرگ جرم این شهاب ها در طی سقوط بخار می شود .